Mijn jeugd en eerste muziekinvloeden
Na een heel erg lelijke jeugd met allerlei enge dingen zoals mishandeling en dergelijke is het een lang gevecht om tot jezelf te komen. Dit gaat met ups en downs zoals het leven nu eenmaal is. Ik ben nu 55 jaar en muziek is eigenlijk altijd mijn toevluchtsoord geweest, mijn redder in bange dagen en bringer of joy op vrolijke dagen. In eerste instantie begon dat met dansmuziek waarop ik dan samen met mijn broertje een dansshow weggaf op de dansvloer in een of andere discotheek. Dansen vind ik nog steeds heel fijn om de muziek te doorvoelen en even weg te zijn, puur fysiek.
In mijn studententijd luisterde ik veel naar klassieke muziek en ben vooral fan van barok omdat die in zijn algemeenheid wat vrolijker klinkt. Ik zou mijzelf bestempelen als Händeliaan. Mijn favoriete stukken zijn de ouvertures van Judas Maccabeus en Esther en dan met name de allegro stukken. Absoluut meesterlijk.
Mijn gitaarliefde is ontstaan doordat ik ook veel luisterde naar de Gipsy Kings en dan meespeelde op mijn luchtgitaar en tevens doordat ik ZZ top echt heel gaaf vond. Ja, ik weet het, werelden uit elkaar.
Andere muziek die ik toen leuk vond, en nog steeds wel eens naar luister, is de discomuziek van de jaren 80, welke ik intensief heb beleefd toen ik in een grote discotheek de lichtshow gaf en rookmachines bediende.
Kinderen en muziek
In 1995 kreeg ik een vaste relatie en zij had reeds een kind uit een eerdere relatie, Tatiana, met een Spaanse vader. Tijdens deze periode werden mijn oren vooral geteisterd door haar muziek zoals de Backstreet Boys, Usher. Daarna werd in 2000 mijn dochter Maura geboren en werd het K3 (binnenkort ga ik met haar naar het K3 originals concert in Antwerpen) en Chipz, High School Musical. Ikzelf luisterde in deze periode naar muziek van Evanescence en Within Temptation, waarover later meer.
In 2008 adopteerden we 2 nichtjes, Anouk (8) en Anoesjka (17), nadat hun moeder, tevens een goede vriendin van mij, zelfmoord hadden gepleegd. Dit was in alle opzichten een hele heftige periode in mijn/ons leven waarbij ik mijzelf totaal heb weggecijferd om alles bij elkaar te houden. Anoesjka ging na een jaar op zichzelf wonen en zie ik niet meer en Anouk is tot haar 18e bij me gebleven en hoor ik inmiddels ook niets meer van. Het gaat zoals het gaat.
Andere tijden sport
De dood van mijn vader in 2010 maakte heel veel in mij los en leidde uiteindelijk in 2012 tot een echtscheiding en een totale omwenteling in mijn leven. Van oudsher deed ik veel aan sport, Atletiek en Ving Tsun Kung Fu. In 2011 begon ik samen met mijn broer Floris een eigen sportschool, een lang gekoesterde wens die in vervulling ging. Totdat we allebei weer kinderen kregen uit de tweede leg en beiden waren verhuisd.. In 2019 hebben we de school overgedragen aan een andere leraar. In 2017 werd mijn zoon Thiago geboren en sinds 3 jaar ben ik trainer van zijn voetbalteam, echt superleuk om te doen. Ik doe daar nu een cursus voor bij de KNVB. De muziek die ik in deze periode luisterde was vooral van Beste Zangers.
Een nieuw begin
Waarom ben ik nou uiteindelijk gitaar gaan spelen?
Tijdens de Corona-periode kreeg ik een dubbele klap te verwerken in de zin van het einde van mijn relatie en ontslag uit mijn toenmalige functie. Ik ben toen echt langs de rand van de afgrond gegaan, een heel diep dal. De liefde voor mijn kinderen en muziek heeft mij er toen doorheen geloodst. Ik zat toen veel op YouTube in mijn vrije tijd en bekeek graag Music Reactions. Ja, je moet wat als je de deur niet uit mag.
Tijdens de verhuizing naar mijn nieuwe adres kwam ik een oude zelfgebrande CD tegen, waarop ik muziek van de eerder genoemde bands Evanescence en Within Temptation had gebrand. Even opzoeken op YouTube dacht ik en OMG wat is dat geweldig. Ik had nog nooit zoiets gezien. Ik ben toen instant fan geworden van WT en de stem van Sharon den Adel. Ik had een arm en een been gegeven om bij hun concert "The Black Symphony" in 2008 aanwezig te mogen zijn, maar helaas. Met name de nummers "The Promise" en "The Truth Beneath the Rose" van dit concert zijn simpelweg mindblowing. De stem van Sharon heeft op mij de magische uitwerking dat alle 'Pain in my Soul' doet verdwijnen. Zij raakt simpelweg de juiste snaar.
Op de één of andere manier hadden de goden naar mij geluisterd en kondigde WT in 2020 een concert aan tezamen met Evanescence. Uiteindelijk kon deze door Corona pas in 2022 door gaan. Ik ben hier samen met Maura, inmiddels ook fan, heen gegaan op 29 november 2022.
Tijdens deze periode vroeg ik mij af wat ik nou altijd al heb willen doen, maar waar ik eigenlijk nooit aan ben toegekomen. Dat was het leren bespelen van een instrument. In eerste instantie piano, omdat ik die al in mijn kamer had staan. Het was de piano die ik destijds had gekocht voor mijn nichtje Anouk, omdat zij pianoles had. Dit lag mij toch niet zo heel erg en dus viel mijn oog en oor vervolgens op gitaar. In eerste instantie wat rond gesnuffeld op internet voor online lessen. Eerst bij Michel Penterman op gitaarles.nl en een paar maanden later bij Koen.
Alle begin is moeilijk
Zoals iedereen waarschijnlijk beleefd heeft gaat het in het begin op zijn zachtst gezegd niet vanzelf. Ik heb in figuurlijke zin zeker 20 gitaren het raam uit gesmeten, hahahahaha. En daarbij komt dan de pijn aan je vingertoppen en de kramp in je hand, wat een plezier, hoe komen ze erop............. maar dan!!!!!! Wanneer het lukt om voor de allereerste keer iets te produceren wat als muziek klinkt, WOW! Deed ik dit? Hier wil ik meer van en voor je weet ben je de hele avond aan het oefenen. Voor mij voelde het alsof ik herboren was en een nieuwe start ging maken en zo voelt dat eigenlijk nog steeds. Ik speel en luister alle muziek puur op gevoel. Wanneer ik een bepaald nummer niet bij mij vind passen sla ik het over. Het moet óf mij blij maken of juist intens diep raken.
De flow te pakken
Op een gegeven moment wanneer je de basisakkoorden in de vingers hebt kun je meerdere nummers spelen en vlieguren maken. Met name oefenen in het sneller kunnen overpakken van akkoorden krijgt dan prioriteit, net zolang totdat er automatisme ontstaat. En dan loop je al snel aan tegen een nieuw fenomeen waar je niet omheen kunt wanneer je verder wilt gaan. De Barré-akkoorden. Holy Shit was mijn eerste opmerking na de eerste stappen op dit pad. Gigantische kramp en de vraag hoe ik dit ooit onder de knie zou kunnen krijgen was stap twee.
Maar ik moest en zou dit kunnen, want alles wat ik wilde spelen had deze akkoorden in zich. Heel langzaam maar zeker krijg je dan de smaak te pakken en kun je je horizon verbreden.
Genieten van het maken van muziek
Een van de mooiste effecten voor mij, van het volgen van de lessen, is het tegenkomen van nieuwe muziek uit een stroming waarmee ik voorheen wellicht geen affiniteit had of zelfs aversie. Het kan verkeren. Een ander effect is dat ik reeds bekende nummers met andere oren ben gaan beluisteren en dingen hoor die ik voorheen niet hoorde. Ik luister nu naar Country, Nederlandstalig, Metal, heerlijk. Naast het feit dat ik veel meer keus heb uit nummers put ik hier ook veel motivatie uit, gewoon uit bewondering voor de artiesten. Ik kijk graag naar het TV-programma 'Beste Zangers' en heb al veel van de songs die daar voorbij kwamen gespeeld. Op de een of andere manier is dit heel bereikbaar.
Wat voor mij ook een next step was is om te proberen te gaan zingen bij mijn gitaarspel. Een nieuwe uitdaging en wat voor één. Ik heb mij dit voorgenomen na de gitaardag op Texel met Koen en sindsdien heb ik liedjes opgenomen gericht naar de mensen van wie ik het meeste houd. Dit na een tip van Koen. De tip was om er achter te komen van welke muziek/artiest iemand het meest houdt en daar dan een nummer van te leren. Met name de reactie van mijn stiefdochter Tatiana was heel emotioneel, het raakte haar gigantisch. Voor haar had ik Jan Smit - Stilte in de storm gespeeld.
Ook het nummer wat ik had gespeeld na het overlijden van de moeder van mijn nicht, mijn tante, had echt mega impact. Dat was Vas-Y van Sera uit Beste Zangers. Ik heb daar maanden over gedaan om überhaupt het einde van het nummer te kunnen halen zonder in tranen te eindigen. Uiteindelijk heb ik het opgenomen en op oudejaarsavond gedeeld met haar. Wat een zee van emoties, maar heel heel mooi en een groot geschenk dat ik dit heb mogen doen.
What's next
Op diezelfde oudejaarsavond, die ik gevierd bij mijn nicht, heb ik samen met haar man een mini concertje gegeven. Hij kan goed piano spelen en ik had mijn gitaar mee en een luidspreker. Ik zocht op Chordify een nummer op dat hij en ik beide kennen en voor je het weet zingt iedereen mee, echt geweldig. Uiteindelijk hebben we twee en een half uur gespeeld, bizar hoe snel de tijd voorbij vliegt. Dit smaakt natuurlijk naar meer. Dit heeft mij aangezet om veel meer te gaan oefenen en om doelgericht dingen te gaan delen. Ik ga mij nu richten op het tokkelen en om echt een nummer uit mijn hoofd te leren. Ik weet dat ze daar ergens zitten, maar nu moet het er nog uit.
Mijn favoriete liedje wat ik momenteel speel is Love Myself van Rondé, superblij wordt ik daar van. In de toekomst wil ik nog wel investeren in een mooie gitaar, geen idee welke het gaat worden. Ik heb op dit moment 3 gitaren, dat is al mooi genoeg, voor nu. Een Spaanse gitaar van José Ferrer type Estudiante, een akoestische western gitaar van Larry Carlton type Sire A4 en een elektrische gitaar van Ibanez type RG421 HPFM, wat een beauty.
Mijn boodschap aan mensen die gitaar willen gaan spelen is vooral doorgaan, niet opgeven bij tegenslagen en speel die muziek die het dichtst bij je hart ligt.
Rogier
Spreekt jou het verhaal van Rogier aan? Plaats dan hieronder een reactie!
Je kunt vandaag al starten met de gratis 7 daagse gitaarcursus.
